Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Qəmli günlərimin pasibanısan,
Dünyanın nəğməkar bir insanısan.
Qəlbimin ən zərif, kövrək anısan,
Oxu, məhəbbətlə,oxu, Məhəbbət.

Oxusan, dayanmaz yaşım gözümdə.

Ayrılığa bitabam,
Dərd evinə yatabam.
Itirilmiş kitabam,
Bir də oxunmayacam.

Ah, saçlarım necə sarı,
Almıram heç vecə xarı.
Günün biri, gecə yarı,
Qapı döysə şər, yox olum.

De.kimlərdən kəsirsən sən.

Ilahidən gələn səsə nə deyim,
Xoş avaza,xoş nəfəsə nə deyim.
Qəm,kədərin önün kəsə,nə deyim.
Dərd-möhnətin yollarını bağlaram,
Oxu Qədir,oxu Qədir ağlaram.

Nəmlənmiş şəklini əlimlə silləm,
Daha da ucalar qalxdığım pilləm.
“Səni qısqanmaram”- desən də billəm,
Könlünə qısqanclıq oxu vurulub.

Çəkib ayrılığın qüssə qəlyanın,

Qulağımda dostun zəngi.Duyanım...
Ürəyimdə coşqun Cəngi oyanıb.
Sanarsan ki Ərəbzəngi dayanıb,
Ayrılığın vüsalıma yol vermir.

Ala gözü daim nəmdən tutulub,

Kimin ne heddi var sözünü kese,
Ya da ki yel olub yanından ese.
Demir ağacından elinde esa,
Söykenib gedirsen hayana, adam.

Açı xəyala dalıram,
Çiçəkdən naxış salıram.
Yerimdə donub qalıram,
Həsrətindən üşüyəndə.

Yel tək çapa bilmirəm ki,

Ele bildim naşı olar,
Lal qayamın daşı olar.
Gözlerimin yaşı olar,
Hardan esir qem küleyi?

Könlüm başı sızıldayar

Dünya, sənə sirdaş gəlir.
Ən yaxın dost, qardaş gəlir.
Yaşın üstünə yaş gəlir,
Qəmlənmə, Sevinc, qəmlənmə.

Bilinməz düşmənin huyu,