Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Calamadık ki köz köze,
Qalamadık ki köz köze
Duramadık ki göz-göze,
Ben hiç böyle sevmedim ki..

Gök üzünde güneş yanar,

Səni vaxtsız ölüm çəkdi,
Gecə-gündüz zülm çəkdin.
Dörd tərəfin hörümçəkdi,
Görməyirsən toru, ürək.

Dərdlə qəmin arasında,

Seni vaxtsız ölüm çekdi,
Gece-gündüz zülm çekdin.
Dörd terefin hörümçekdi,
Görmeyirsin toru, ürek.

Derdle qemin arasında,

Ayrılıq utanmaz heç üst-başından,
Boyun almadığı milyon yaşından.
Dünyanın qapqara əzab aşından,
Yesən nə olar ki,yeməsən nolar.

Həsrətin söndürdü könül közümü,

Qəbir olub qazılaram,
Başdaşına yazılaram.
Ömür payı az olaram,
Əgər məni sevməsən sən.

Allı-güllü may olmaram,

Hamını sen yetir murada. kama
Qıyma hesret qalsın bal kimi tama.
Olmaq istemirem men uçuq koma,
Allahım, qurulu ev eyle meni.

Sehirli balıq da düşmez qırmağa,

Çıxdın ağır qəzadan,
Uzaq olduq əzadan.
Səs gələr göy fəzadan,
Dua et axşam-səhər,
Boğmasın səni qəhər.

Kədərin qovuşar hər vaxt dərdlə bil,
Kişilik yaraşır təkcə mərdə,bil.
Atalar deyib ki sən də hərdənbir,
Sözünə qulaq as dəli şeytanın.

Yolumu azarsam dumanda,çəndə

Varı bölməyəcəksən,
Çün “Uludan ulusan”.
Qorxma, ölməyəcəksən,
Hələ canı sulusan.

Alışacaq közsən ki,

Bəyazım, gəl burax qaramı, gedim.
Öyrənim halalı-haramı, gedim.
Yaramı qovuşum,xaramı gedim?
Duyğular toqquşan geniş meydansan.

Mən ki qüssə olub göydən yağırdım,