Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Göy gölündə batammıram,
Qəmi xra satammıram.
Gördü dərddən yatammıram,
Dünya məni yırğaladı.

Həsrət gəlir ağ ayı tək,
Hicran soyuq dağ çayı tək.
Duyğularım qağayı tək,
Köksüm altda çırpınır.

Yağış yağdı izlərimə,

Qiyməti yox imiş bir ovuc ləlin,
Həsrət bəy,hicransa nazənin gəlin.
Nə olar,insanlar yığışın gəlin,
Çıxardın əbədi yoxa dərdimi.

Vüsala “Yanımdan keç”-demirəm ki,

Durmusan iki yol ayrıcında sən,
Özündə bilmirsən hara gedəsən.
Birindən o baxır, sakit, həyalı,
Birində durmuşam fikrli, xəyallı.

Birindən boylanır üz gülümsər.

Yaman şeirbazmışam,
Bir az sehirbazmışam.
Deyen sensiz azmışam,
Qaldım yol ayrıcında..

Yenə də göstərir bax, zalım fələk nər dişini,
Dəyişə bilmərik heç adətini, vərdişini.
Necə də özləyirəm sənin hər bir gəlişini,
Ürəyim səksəkədə , ala gözlərim yol çəkir.

Yaxşını ya da pisi sən indidən seç, ürəyim,

Yenə də bürüdü dünyamızı çən,
Donub da qalmışam qaranlıqda mən.
Gələrdin hər işin öhdəsindən sən,
Mərəz qarşısında gücsüzü oldun.

Fələk diyirlədər daşı aşağı,

Qoruyaram mənliyimi,
Həyatsevər şənliyimi.
Verin ömür tənliyimi.
Astaca həll edərəm.

Dərdimi dedim suya,

Şehli al leçeyin tozun axtarır,
Sevgili çiçeyin izin axtarır.
Bir üzü göyçeyin özün axtarır,
Yollara boylanır yaz yağışları.

Kederi özüyle daşıyıb qalıb,

Səhər yuxusundan tezdən oyan, qal
Günəşin rənginə sən də boyan, qal.
Dörd yanı bürüyüb ot, tikan-qanqal,
Qızılgül ətirli kollar görünmür.

Suların örtüyün büzür gəmilər,