Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Üşüyerem istinde,
Boğularam tüstünde.
Başımızın üstünde
Ayrılığın kölgesi.

Bülbül tek öten olmaz,

Buludlar rast gələ şıltaq küləyə,
Yenə də başıma yarpaq ələyə.
Mən nə eyləmişdim zalım fələyə,
Ən gözəl günləri seçdi ömrümdən.

Ayrlıq vüsalı aman, daladı,

Demə ki yaddım-yaddım,
Yaxınlaş addım-addım.
Baxıram matdım-matdım,
Kölgəylə oynayan qız.

Saçını tei-tel burub,

Demə ki yaddım-yaddım,
Yaxınlaş addım-addım.
Baxıram matdım-matdım,
Kölgəylə oynayan qız.

Saçını tei-tel burub,

Bal şirinlik udda qalar,
Al istilik odda qalar.
Sənli dünyam yadda qalar,
Naməlum bir bölgə kimi.

Duyğuların dəqiqi yox,

Duyaq odlu nəfəsini,
Sevindir sevən kəsini.
Azərbaycan, haqq səsini
Çatdır bütün dünyaya.

Yad qapısını döymədik,

Qopub düşür ağaclardan yarpaqlar.
Xışım-xışım xışıldayır eləcə.
Sözlə dolu al-qızılı varaqlar,
Işım-işım işıldayır eləcə.

Alovuna yığışarıq biz sözün,

Sevdası mənimdir, sözü dünyanın
Alovu mənimdir, közü dünyanın.
Dolanıb gəlsə də düzü-dünyanı,
Yenə xatirələr qəlbimə sinər.

Ayrılıq zalıma nuş olmuşam ki,

Xəyalım göy suda üzən ağ gəmi,
Səyahət eyləyir bütün aləmi.
Unudub kədəri, unudub qəmi,
Şirin xəyallara dalasıyam mən.

Tanrı qulağıma söz deyir elə,

Bir bax kimlərə sələfsən,
Elə indidən tələfsən.
Sonda gördüm naxələfsən,
Könlüm keçdi.Mən keçmədim.

Sən dünyanın harasında,