Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Torpaq yeri him alar ki,
Qəmli notu sim çalar ki.
Ayaqüstə kim qalar ki.
Keçdi o zəmanə,keçdi.

Sis- dumanda çay gizlənər,

Ömrümün yaraşığı,
Neynirsen xar aşığı.
Gözlerimin işığı,
Sevdam qelb emaneti.

Şərqə doğru köçürəm mən,
Xəzər üstdən keçirəm mən.
Tükü tükdən seçirəm mən,
Yaşlanıb arif olmuşam.

Ürək gərək qəmə dözə,

Qarşıda dağ, arxa yonca,
Yol gedərik arxayınca.
Heç boylanma arxasınca
Yad eyləmə tər baxışı.

Xəyalınla görüşdüm,
Hey danışdım, qonuşdum.
Ilahiyə qovuşdum,
Zikrlmin işığında.

Varmı bir duyanımız,

Fərqi cəm heçə bilmir,
Tərdi, nəm seçə bilmir.
Dərdi qəm keçə bilmir,
Zikrimin süzgəcindən.

Aman, mərd uyutmusan,

Qurban oldun ipek tele,
Gedib düşdün qara sele.
Dedim meni xoşbəxt ele,

Dostu xardan seçəmmirəm,
Körpü dardır, keçəmmirəm.
Son zamanlar içəmmirəm,
Suyun yaman şordu, dünya.

Daş yollarda çapmısanmı,

Yerim deyil uzaq bucaq,
Səma mənə açıb qucaq.
Qaladığın bu od-ocaq,
Öləziyib qor olacaq.

Günəş arzusuna çatır,
Sarını qızıla qatır.
Qüssə yatır, kədər yatır,
Saçındakı dən izində.