Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Heç işi yox sağnan, solnan,
Gül bitirər yüz-yüz kolnan.
Yollaşarsa başqa yolnan,
Kama yetər sevgi yolu.

Hamı gedər evinə,
Kim gülə,kim sevinə.
Batıb dərdin qəminə,
Halı qarışan Sevinc.

Aralığa çıxıban,

Yalançı ilhamın qoynuna yatıb,
Xəyal dənizində əbədi batıb.
Qurtaran fikrinin sonuna çatıb.
Şeir dünyasında girinc də vardı.

Yazın gəlişinə sevinir adam,

Fikirlərin dolaşır,
Bir-biriylə dalaşır.
Üzüyünə yaraşır,
Sevinc, oz qaşı.

Özgə bir gözələ ad olmadınmı,
Doğma,əziz ikən yad olmadınmı.
Məni görməyinə şad olmadınmı,
Gözündən sezirəm qəmli sevinci.

Dalğalar qoynunda üzdüm sal kimi,
Dayanıb durmadım bir xəyal kimi.

Daha nəğmə çalmır könlümün simi,
Fikirlər donubdur sırsıra kimi.

Mübarəkdir ad günün,
Ay mənim Sevinc bacım.
Bu gün sənin şad günün,
Heç dayanma dinc, bacım.

Qara deyib ağa vurma,
Lək göstərib tağa vurma.
Sola baxıb sağa vurma,
Etmə belə girinc məni.

Günəşindən qovruldum ki,

Zalım ayrılığı itirsə qədər,
Deməli, əziyyət olmayıb hədər.
Sanırdım həsrəti ötürsəm gedər,
Onun yoxluğundan dolub qayıtdım.

Çağırdım köməyə sim-simi, gəldim,

Baxma fələyin daşına,
Saxta axan göz yaşına.
Pisi yaxşının başına,
Çevir, başına döndüyüm.

Yalnız lirik nəğmə oxu,