Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Xəyalım hey aramada,
Tellərimi darama da.
Neynim, könül yarama da,
Tapmadım dərman, necəsən.

Ayrılıq aparır məhvə,

Ana qəlbi övlad üçün mayakdır,
Gecələr də dinclik bilmir, oyaqdır.
Nə yaxşı ki atan mənə dayaqdır.
Niyə belə namərd çıxdın, ay oğul.

Nahaq idin sən, haqq ilə döyüşdün,

Aşiq şirin xəyallara dalsa da,
Ilk görüşü anıb yada salsa da,
Vüsalının odu qəlbdə qalsa da,
Həsrətinin yeri yaman ağrıdır.

Belə yazıb taleyimi Yaradan,

Hey deyirik belə gəlib zamana,
Qiymət verən yoxdur tara, kamana.
Sanırdın ki yalvaracam hicrana,
Qarşısında diz çökmədim.Ayrıldıq.

Unut,dostum, nifrət-kini,
Eşq oxusun könül simi.
Çəkir məni maqnit kimi,
Gözlərinin yaş tərəfi.

Avam olur, fağır olur,

Dünən ayrılığın doğum günüydü,
Kaş qara gələydi bayramı onun.
Dünən vüsalımım ölüm günüydü,
Bir daha düşmədi axşamı onun.

Birgə edək söhbəti ,
Günəş doğana qədər.
Qaranlığı, zülməti,
Işıq boğana qədər.

Silib ayrılığın son hecasını,
Ayrını ayıraq yer kürəsindən.
Öyrənib vüsalın əlifbasını,
Sözləri üyüdək kirkirəsində.

Bəzən çaşdığımdan geriyə qaçıb,

Daha sular axın gəlmir,
Əvvəlki tək, baxın, gəlmir.
Gözlərimə yaxın gəlmir.
Qaçırtmısız yuxumu.

Dağa doğru sürünmüşəm,

Üzün məndən döndərin,
Başına kül əndərin.
Qəm əkibdir.göndərin,
Ayrılığı biçinə.

Dərdlə əl-ələ düşsün,