Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Qayalarda qaldı ünün,
Alışdırsan bir köz, gelr.
Ay ezizim, yaxşı günün
Derde-qeme sen döz, geler.

Gərək ilk kəlmədən başa düşəydim,
Bu yaşam səninçün ölümmüş, adam.
Həsrətin ağrısı yaşa düşəydi,
Içində ikiyə bölünmüş adam.

Getdin,məni qoydun dərdlə baş-başa,

Həsrətinin kölgəsini,
Boğammadım,boğammadım.
Vüsalının nömrəsini,
Yığammadım,yığammadım.

Günəş çıxa,aysa bata,

Kədər üçün gözəl ovdum,
Təbəssümü nədən qovdum.
Bir vaxt yaman dəlisovdum,
Indi necə fağıram mən.

Qiymət verməz əməyimə,

Sevən könül susan olar,
Unutmaq de.asan olar?
Narın yağış leysan olar,
Al çiçəklər naz yağışı.
Yaman yağır yaz yağışı.

Yağışlı qış günündə,
Qəm duyular ünümdə.
Birgə taksidən düşdük,
Payız durdu önümdə...

Bu payızın simsarı.

Addımlayıb asta-asta,
Bizim ensiz küçələri.
Yavaş-yavaş, usata-usta
Yol salıbdır neçələri.

Hər qarışda addım səsi,

Yaşasın saf məhəbbət,
Etibar və sədaqət.
Göydən yerə səadət
Uman yağışım yağır.

Bilirsən sənsizlik necə ağırdır.
Ananın darıxan ruhu çağırdı,
Gedəndə işıqlı yağış yağırdı,
Islatdı bir anda yağışın məni.

Sildim ürəyimdən sənin adını,
Qəlbimdə əbədi boş qalacaqdır.
Mənəmmiş dünyanın sirli qadını,
Sandın ki zülm etsən xoş olacaqdır.