Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Düşüb lal gecenin ayaq izine,
Çağırsam geriye dönen deyil ki.
Deyib son sözümü onun özüne,
Sabah bu gün olur, dünen deyil ki.

XATİRƏ ORDUN

Qəm notu sarı simin,
Sözlərimə çökülər.
Mavi göz yaşı kimi,
Cüt didəmdən tökülər.

Soyuq sular ilinərmi,
Qədr-qiymət bilinərmi,
Qəlbimizdən silinərmi.
O illərin xatirəsi.

Əsrlərdən üzü bəri,
Yol gəlibdir babalar.
Olmuş dilimin əzbəri,
Sevdiyim el-obalar.

Hər obanın ağsaqqalı,

De görüm,aşıq Yadigar.
Şuşadan xəbərin varmı?
Zirvələri örtübdür qar,
Şuşadan xəbərin varmı?

Yol gözlər İsa bulağı,

Çən tutubdur adanı,
Tənhalığı dadanı.
Qandırmaqçun nadanı,
Sözümü xərcləmişəm.

Doğrunu ansın deyə,

Qapqara libasda,biçimdəyəm mən,
Qurtarmaq bilməyən biçindəyəm mən.
Sanıram,ovcunun içindəyəm mən,
Həsrət ilə lap təkbətək qalmışam.

Sözümü anlamaz ani qırımdan,

(61 yaşında dünyasını dəyişən istəkli
bibim oğlu Xəyala)

Aydan günü bac alan,
Cavan ikən qocalan.
Ruhu göyə ucalan,

Işıqlı sürəti hey kəm oluban,
Varıb gətirdiyi dərd-qəm oluban,
Qəlbimin sirrinə həmdəm oluban,
Mənim tək gözləri dolan xəyalım.

Amalı döyünən ürəyə dönüb,

Olum eşqe emin,silim
Üreyinin qemin silim.
Gözlerinin nemin silim,
Üzü qüsse boyalım,gel.
Xeyalım gel,xeyalım gel.