Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Seyr eylə bahar çağını,
Təbiətin növrağını.
Tökürsən qaş-qabağını,
Bir sözümdən küsən kimi.

Eh, çıxmısan uzaq yola,

Anan sənsiz çox üşünür,
Atan səni hey düşünür.
Görək şirin gülüşünü,
Hasil olsun diləyim.

Ömrün pəncərəsindən,
Boylanan sarışın qız.
Sənin rəngli sevdana
Mən necə qarışım, qız.

Sənin yarın gözü yaşıl,
Sarışın bir xanımdır.
Nə geysə ona yaraşır,
Ürəyimdir, canımdır.

Küləklə birlikdə sovrulmuşam ki,
Günəşin nurunda qovrulmuşam ki.
Anadan beləcə doğulmuşam ki,
Solğun çiçəklərin sarısıyam mən.

Lalənin qapqara xalam üzündə,

Daha darıxmayacam
O qara gözlərinçün.
Şənimə deyilməyən
Şipşirin sözlərinçün.

Rəqib minbir plan qursun,
Xain tək arxamdan vursun.
Günəş məndən uzaq dursun,
İstisi bişirir məni.

Yada salıb mürvətini,

Unudub qüssəni,unudub qəmi,
Kədəri qəlbimdən ataydım,gülüm.
Unudub möhnətlə dolu aləmi,
Sənin eşq gölündə bataydım,gülüm.

Məni xəyallardan qoparan əlsən,

Görsəm ulduzun üzünü,
Tezcə sayaram yüzünü.
Deyəndə sözün düzünü,
Nədən alıb-yatdın məni.

Işim-düyün düşmüş kələf,

Sağa atdım, sola düşüb,
Fikrim quru kola düşüb.
Qatar artıq yola düşüb
Ha qaçsan da çatılmaz ki.

Dünya məşhur ləl-dürrüylə,