Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Gəlib çatdın son mənzilə,
Sənə qurban özüm,ata.
Hansı əl göz yaşım silər.
Sənsiz necə dözüm,ata.

Yoxluğuna inanmıram,

Eşqini ucuz tutmadı,
Xatirəni uyutmadı.
Bir an belə unutmadı,
Dilində qalıbdır adın.
Atamın sevdiyi qadın.

Eşqini ucuz tutmadı,
Xatirəni uyutmadı.
Bir an belə unutmadı,
Dilində qalıbdır adın.
Atamın sevdiyi qadın.

Atası naməlum körpəyə bənzər,
Uçulub tökülmüş körpüyə bənzər.
Otluqda gizlənən kirpiyə bənzər,
Oxunu qəfildən atar ayrılıq.

Əllər qovuşmaq istər,
Gözlər görüşmək istər.
Qəlblər barışmaq istər,
Kim atar ilk addımı.

Sözlə az uyut məni,

Sən mənim gözümü yaşlı eylədin,
Mən sənə qıymazdım bu yas-matəmi.
Vüsala yolumu daşlı eylədin,
Nədən mənə qıydın bunca sitəmi.

Heyrət.Tablo qurulmuş,
Görən ona vurulmuş.
Dodaqları qurumuş,
Çaydan su içər atlar.

Yeməz, ot acı olsa,

Yenə gəldin, avqust ayım,
Taleyimdən gələn payım.
Sən qismətim, sən qədərim,
Sən sevincim,sən kədərim.

Yalan dünyaya göz açıb,

Sakit okeanda adalaşaq gəl,
Istəsən dostlaşıb qudalaşaq gəl.
Avqustun son günü, vidalaşaq gəl,
Altnış yaş yubileyim sinəndə qaldı.

Həsrətdən çırpınan könül səsiydi,

Bir zaman bəzəyərdi,
Bizm də küçəmizi,
Kamına, çatdırardı,
Ilahi, neçəmizi...

Iki qəpik atardıq,