Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Yürekler dolaşar hey mehin üste,
Çiçekler dalaşar ol şehin üste.
Hesretden üşüyen ferehin üste,
Keder öz yorğanın salınca qayıt.

Şirin bir duyğu var meyin qanında,

QAYITDIM

Elini üzmez ki yardan,
Seven qelb bezmez eyardan.
Mehebbet adlı diyardan,
Tutdum dilimden, qayıtdım.

Təkcə sənsən gümanım,
Ay çiskinim,dumanım.
Sən taqətim,amanım,
Xatirələr oyat gəl,
Qayıt gülüm,qayıt gəl.

Qızılgülü göz yaşıyla suladım,
Əllərimi öz qanıma buladım.
Gecə-gündüz eşq tonqalı qaladım,
Qayıt geri,qayıt geri sevdiyim.

Mən dedim ki eşqimizin tacı ol,

Biz ki tanış olduq nisan içində,
Görüş məkanımız leysan içində.
Sahildə neçə min insan içində,
Tək-tənha gəzənim, qayıt geriyə.

Vüsalın qapısın döyəmmədin sən,

Uzaq dur həsrətdən, vüsal,amandır
Çün onun boz üzü sərttdir,yamandır.
İndi elə dövr, elə zamandır,
Nəsihət kimsəni ayıltmır, dostum.

Gah yeyib-içirlər,yüz-yüz vururlar,

Uzaq dur həsrətdən, vüsal,amandır
Çün onun boz üzü sərttdir,yamandır.
İndi elə dövr, elə zamandır,
Nəsihət kimsəni ayıltmır, dostum.

Gah yeyib-içirlər,yüz-yüz vururlar,

Dediyini etmisən,
Muradına yetmisən.
Bahar təkin getmisən,
Qış olub qayıtmısan.

Göydən yerə mar yağa,

Mənəm səndən qayğı uman,
Dönməyinə varmı güman.
Üstünü alıb sis,duman
Çalxalanlr mavi gölüm.

Riya olmaz məhəbbətdə,

Içimdə boz boşluqlar.
Qayıt doldur,doldur sən.
Həsrət gülün xoşluqla,
Qayıt soldur,soldur sən.