Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Sağalmaz ki mərəzin,
Nədir mənlə qərəzin.
Düz çəkməyir tərəzin,
Ədalət ölçüsüsən.

Soyuq küləklər əsib,

Yeni dastan olacaqdır,
Qara gözlər dolacaqdır.
Tarixlərdə qalacaqdır,
Bizim günahsız sevgimiz.

Nə yaşadıq, nə də görək,

Neçə vaxtdır tanıyıram mən səni,
İsladamaz çiskin səni, çən səni.
Qocaltmaz ki telindəki dən səni,
Tanrı verib qoşa igid pay, Günay.
Günəş Günay,ulduz Günay, ay Günay.

Esmiranın rəfiqəsi,
Qapqaradır göz didəsi.
Oturub söhbət edəsi,
Hər bir sözü şirin Günay.

Insan ağlıyla tanınır,

Ağlayıram.Ürəyimin başı qan,
Yer üzünün torpağı qan, daşı qan.
Nədən mənim gözlərimin yaşı qan,
Nədən sənin gözlərində gün doğur.

Qış çıxmamış deyirlər ki yaz gəlir,

Axtarır şeytanı dəccal, tapmayır,
Özünə havayı əcəl tapmayır.
Fərəh sevinməyə macal tapmayır,
Dərdim gecələyir gündüz gözündə.

Titrək-titrək yanan şam pilənibdir,

Beziben yalanın yaraşığından,
Gah ona,gah yada yar aşiqinden.
Güneşin yandıran gur işığından,
Gecenin qoynunda yatar gündüzüm.

Xeyalı,ümidi elvan dondadır,

Gündüzün sevinci özü boydadır,
Bilmirim geceni kim sevindirir.
Nur saçan işığı közü boydadır,
Belke de geceni sim sevindirir.

Çalıb asta-asta bildiklerinden,

Fərəh könlümdə itər,
Kədər yanımdan ötər.
Günəbaxanlar bitər.

Fələk başıbağlı gəzər,
Zaman qəlbidağlı gəzər.
Bulud qaşqabağlı gəzər,
Günəş gülər üzünə.

Ay tək-tənha qalanım,