Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Kədər-qəm qaynayıb daşırdı, Allah,
Həsrətdən necə də üşürdüm,Allah.
Başımı necə də bişirdi,Allah
Aldandım yalanın kəlmələrinə.

Ayrılıq qoxudu pətəyim, balım.

Qayıt gəl öz əlinlə sındır daşlaşmış tilsimi,
Çalırsan lal könlümü, qorxmursanmı yanar simi.
Asataca mızıldayan, tənha bitən çinar kimi,
Duruban yol üstündə söylə, nədən dayanmısan.

Qapını açma , gözlə döyülsə də hey tıq deyə,

Gecə-gündüz söz əyir,
Ay canımın özəyi.
Ömrümüzün bəzəyi,
Şirin-şəkər dəcəllər.

Lalələr qalxıb dizdən,

Bu yolları biz ki birgə yorandıq,
Gah istiydik, gah da şaxta-borandıq.
Üzür məni Tanrım, ala-toranlıq
Dədəgünəş tək çırağına gəlmişəm.

Nolar, Anam, bir qapımı döyəsən,

Gəlmişik görüşə əllərdə çiçək,
Onları sən bizdən al,Dədə Qorqud.
Sənin gəlişinə sevinir ürək,
Şənlikdə bir qopuz çal,Dədə Qorqud.

Düşmən əlindədir ana torpağım,

Sanma işin sonu əla ələcək,
İşıq gözlərinə ala gələcək.
Günlərin birində bəla gələcək,
İldırım düşəcək başına sənin.

Bir fürsət gözləyir inan, haçaqdır,

Çox məşhur ad-san olanım,
Insan tək insan olanım.
Ay mənim leysan olanım,
Gözlərimin yaşındasan.

Fələk yenə seçimdədir,

Başdaydın xeyir işdə,
Xoş ovqatda, gülüşdə.
Qırıldı altmış beşdə,
Yaş gəlməz yaşın üstə.

An lazımdır daşmaq üçün,
Yerdən göyə düşmək üçün.
Oxları var düşmən üçün,
Allahın ol kirpisində.

Nə söhbətə,sözə gəldik

Darıxma ey duman, sən ahım üçün.
Göz yaşı tökərəm pənahım üçün.
Bilmədən etdiyim günahım üçün,
Daşlama sən məni, daşlama dünya.

Ziyası azalmış sönən ocağam,