Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

DÜZÜLÜR, DOSTUM

Ordumuz çalıbdır gözəl bir zəfər,
Qələbə əzminə sadiq hər nəfər.
Qapını döyür bax, qapqara xəbər,
Yenə də şəhidlər düzülür, dostum.

Dadanları andırmayır,
Nadanları qandırmayır.
Bir kimseni yandırmayır,
Közümün cebri yox daha.

Qurban olum torpağıma,elimə.
Ölüm sözün alammıram diliə.
Nifrətim var ayrılığa,ölümə.
Ata,söyüd sənsiz saçını yoldu.
Getdin,bu ayrılıaq əbədi oldu.

Bəxtimin düyünün mənnecə çözüm,
Bunca haqsızlığa, yalana dözüm.

Bəxtimin düyünün mənnecə çözüm,
Bunca haqsızlığa, yalana dözüm.
Dərdimi-sərimi bir sapa düzüb,
Fələyin boynundan asmağım gəlir.

Fələk qar yağdırıb uca dağıma,

Aramızda sərhəd vardır,
Keçilməz qala-sədd vardır.
Məhəbbətdə bir hədd vardır,
Əbədi xəyalımdasan.

Uzaqsan, çatmayır əlim,

Yenə dilə gələr “Yanıq Kərəmi”,
Yenə qəlb oduyla çalar Ədalət.
Qəm notu bürüyər ərzi-kürəmi,
Şirin bir xəyala dalar Ədalət.

Aləmi qandırar sözünün odu.

Sanırdım xoşbəxtlik vardır ünündə,
Qara günlərimi mağ edəcəksən.
Heç bilməzdim günlərin bir günündə,
Mənim saf eşqimə lağ edəcəksən.

Dağıtmadın dumanımı,çənimi.

Bilirsənmi, bu ayrılıq
Üzür məni, əzizim.
Bilirəm ki olmayacaq,
Sənsiz hüzur, əzizim.

Gözlərinin qarasında,

Əlimi sıxdın qəfil,
Həsrəti yıxdın qəfil.
Günəş tək çıxdın qəfil,
Dağıtdın dumanımı.

Neynirəm qəlbi koru,