Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Könül qüssə içrə azır,
Duyğusunu ancaq yazır.
Ey insanlar, olun hazır
Çalınacaq qəm şərqisi.

Qızılgüllər pərişandır,

Neçə dünya vardır bu kainatda,
Eh, hansı hansına təsir eyləyir.
Ilişib qalmışam sanki kanatda,
Ümidsiz arzular əsir eyləyib.

Əsirlik müddəti beş ilmi, onmu

Qoca dünya, nə baxırsan üzümə,
Igidlərim yenə səf-səf düzülüb.
Zəfərimə gəl bu qədər üzülmə,
Qərarların yaman rəf-rəf düzülüb.

Qanım ilə mənim azad etdiyim,

Haqsızlıq içində nə deyim, dinim,
Həsrətin əlindən haraya sinim.
Səmada süzərkən ağ göyərçinim,
Nədən qar arzular qara qarğalar.

Bircə qanunu var əbədiyyətin,
Həmişə düz olsun fikrin, niyyətin.
Torpaq tək kövrək ol, qaya tək mətin,
Sahilə çırpılan dalğalar kimi.

Ən böyük xəzinə sevən ürəkdir,

Xoş günümdə vay olmusan,
Yaz vaxtında yay olmusan.
Hamı üçün çay olmusan,
Mənim üçün damcın hanı.

Demədim qədr-qəza ver,

Acı qatar şirin bala,
Qüssə yeyək bala-bala.
Kədər doğar, ya da bəla,
Dünyanın sancısı tutub.

De, riya nə, doğru-düz nə

Düşdüm eşqin atəşinə,
Dərdlə qəmin güləşinə.
Həsrət qalıb günəşinə,
Sökülməyir dan.Ağlayır.

Olan tək ona olubdu,

Pozulmaz yaddaşsınız,
Dostsunuz, sirdaşsınız.
Siz əkiz qardaşsınız,
Əzizlər şirin dilim,
Davidim, Danielim.

Yaşama qalmayıb heç həvəsim də,
Mən ömür sürmürəm dar qəfəsimdə.
Elə istəyirəm son nəfəsimdə,
Sənin qucağında can verim, Ana.

Başıma gəlibdir,eh, bilsən nələr,