Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Ağac ağ çiçək açıb,
Durmuşuq altında biz.
Ayrılıqdan qaçıb,
Bir vurur ürəyimiz.

O ürəyin içində

Baxammadın sən gözümə,
Alışmadın od-közümə.
Gülüm, daha xoş sözümə,
Söhbətimə ilinməzsən.

Saçlarımda qar olsan da,

Dağ sürüşsə,kolu düşsə
Təbiətin qolu düşsə.
Leysan yağsa,dolu düşsə
Bu yerlərə sel gələrdi.

Ulduz kimi sönüb qalsam,

Günəş deyil, ulduzladım, ayladım,
İşığımı qaranlıqa payladım.
Şaxta vurmuş xatirəni hayladım,
Göz yaşımı silərsənmi, a zalım.

Sönmüş közü ocaqlayıb rəqibim,

Hezz alsan hesretin esaretinden,
Qurtara bilmezsen xesaretinden.
Benim bakışımın cesaretinden,
Senin gözlerinin qarası sınar.

Nigaran nezerler iz tapa bilmez,

Mən ki səni sevmiş idim. İlboyu,
Oturardıq kölgəsində çinarın.
Xəyalımız hey gəzərdi Nil boyu,
Yaşayardıq bölgəsində dinarın.

Nə dərdimiz, nə qəmimiz var idi,

Sən mənim eşqimin qədir ağacı,
Mən sənin sevdanın, eh, baş daşıyam.
Görən ayrılığın nədir əlacı,
Nədən gözlərimdə hey yaş daşıyam?!

Bütün olub-keçən məndə yazılıb,

Sə n mə nim eşqimin qə dir ağacı,
Mə n sə nin sevdanın, eh, baş daşıyam.
Görə n ayrılığın nə dir ə lacı,
Nə də n gözlə rimdə hey yaş daşıyam? !

Bütün olub-keçə n mə ndə yazılıb,

Sən mənim eşqimin qədir ağacı,
Mən sənin sevdanın, eh, baş daşıyam.
Görən ayrılığın nədir əlacı,
Nədən gözlərimdə hey yaş daşıyam?!

Bütün olub-keçən məndə yazılıb,

Yox gözümdə nə dövlət,var.
Yad nəğməyə olmuşam kar.
Dərddən dəli olsa da xar,
Görməz eşqdən dönən məni.

Sanma mənə ölüm çətin,