Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Demirem ki, toyu yas et,
Deyirem ki, meni “As” et.
Tanrım, bizi sen xilas et,
Kimdən aşır gör işimiz.

Heç bilmerik neyneyerik,

Demirəm ki toyu yas et,
Deyirəm ki məni as et.
Tanrım,bizi sən xilas et,
Kimdən aşır gör işimiz.

Heç bilmərik neynəyərik,

Biz “Öl”-de var olduq,amma “Ol”da yox
Üstü benövşeli yaşıl kolda yox,
Buradan o yana daha yol da yox,
Dünyanın sonuncu nöqtesindeyem.

Tepeden dırnağa qazıblar meni,

Qara deyib ağa vurma,
Lək göstərib tağa vurma.
Sola baxıb sağa vurma,
Etmə belə girinc məni.

Günəşindən qovruldum ki,

Zalım ayrılığı itirsə qədər,
Deməli, əziyyət olmayıb hədər.
Sanırdım həsrəti ötürsəm gedər,
Onun yoxluğundan dolub qayıtdım.

Çağırdım köməyə sim-simi, gəldim,

Baxma fələyin daşına,
Saxta axan göz yaşına.
Pisi yaxşının başına,
Çevir, başına döndüyüm.

Yalnız lirik nəğmə oxu,

Bülbülün qızıldan qefesi vardır,
Vurnuxar,uçmağa hevesi vardır.
Benim tek canlıdır,nefesi vardır,
Yarpağın üstüne yazdım:-”Sevirim”.

Qıyma ki ayrılıq qelbi qanatsın,

Calamadık ki köz köze,
Qalamadık ki köz köze
Duramadık ki göz-göze,
Ben hiç böyle sevmedim ki..

Gök üzünde güneş yanar,

Səni vaxtsız ölüm çəkdi,
Gecə-gündüz zülm çəkdin.
Dörd tərəfin hörümçəkdi,
Görməyirsən toru, ürək.

Dərdlə qəmin arasında,

Seni vaxtsız ölüm çekdi,
Gece-gündüz zülm çekdin.
Dörd terefin hörümçekdi,
Görmeyirsin toru, ürek.

Derdle qemin arasında,