Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Istiot, duz nifrətində,
Açılmaz buz nifrətində.
Sənin ucuz nifrətindən,
Yer yarılıb göy çökəsi.

Hicran ölü, vüsal diri,

GÜNÜN QAYĞISI

Unudulmaz çağı olar,
Şipşirin bal nağıl olar.
Bir qeder de paxıl olar,
Gecenin gündüz duyğusu.

Unudulmaz çağı olar,
Şipşirin bal nağıl olar.
Bir qədər də paxıl olar,
Gecənin gündüz duyğusu.

Ah çəksə dəniz çəkilər,

Gündüzlər toranlıq olmayacaq ki,
Abadan xaraba olmayacaq ki.
Həmişə qaranlıq olmayacaq ki.
Hər zülmət gecənin dan üzü vardır.

Şikara oxşama heç, ovlanarsan,

Dönüb keçmişine boylanan gözel,
Orda ne görürsen qemden savayı.
Göz yaşı içinde aylanan gözel,
Sesin nece çıxar bemden savayı.

Gündüzler güneşin pasibanısan,

Tökür göz yaşını xatirələrin,
Ən gözəl ağı da kiridə bilmir.
Atıb söz daşını xatirələrin,
Dənizə düşəni dirildə bilmir.

Gece işığını söndürüb gedir,
Bes güneş nurunu haradan alır?
Mehebbet üreyi dindirib gedir,
Nedendir rengini qaradan alır.

Yox olmur insanın heç qayğıları,
Gün-gündən azalır bal uyğuları.
Hər sevən insanın öz duyğuları,
Hər gülün-çiçəyin öz yaraşığı.

Anlayaq,əzizim, bu həqiqəti,

Yaranıb xilqetin bir zerresinden,
Qapqara dünyanın qoynuna düşdüm.
Yorulub hesretin menzeresinden,
Amansız feleyin oynuna düşdüm.

Ayrılıqdan karıxdım,
Sənin üçün darıxdım.
Inan, görüb duruxdum,
Söz qaşında əksimi.

Sakit sular qaynamaz,