Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Qara rəngi götürüblər,
Gül üstdə xal bitiriblər.
Özlərini itiriblər,
Ağrılarım çaş-baş qalıb.

Dağları duman bürüyə,

Aləmə ün salmadım,
Yas, toy-düyün.Qalmadım.
Fələkdən gün çalmadım,
Oldum sürgün,ağladım.

Boyanmırsan yuxuda,

Çiçəklər açıbdır qüdrət bağında,
Donub da qalmısan nifrət dağında.
Dünən ümidimin həsrət çağında,
Yaralı qəlbimi dəlib də keçdin.

Bir də kişiliyi gətirmə dilə,

Məni görcək sən aradan çıxırsan,
Ürəyimi məngənə tək sıxırsan.
Nədən od tək yandırıban yaxırsan.
Nədən səni görməyirəm heç dostum.

Uzaqdasan, çəkməyirsən keşiyi,

Gözəl dünyam, çirkinliklər qaralmış,
Şaxta düşmüş ürəyimi qar almış.
Sənə gələn torpaq yollar daralmış,
Sonunadək keçəmmirəm, neynəyim.

Yoxmu dadına qaçanın,
Qalmayıbdır yarı canın.
Çarpar məni həyəcanın,
Təlaş keçər ürəyimdən.

Nə əvvəlki vədə olsun,

Kədərli baxışları,
İpisti yağışları.
Elə bil yaxşıları,
Fələk bir-bir seçibdir.

Bu da bir sevda nağılı,
Başda qoymaz dərd ağılı.
Sənə gələn yollar bağlı,
Xatirəndən keçib gəldim.

Bu yolların eni ten,
Düşer tele yeni den.
Tapdalama yeniden,
Bu yol keçilib daha.

Süsen sünbül özgenin,

Gümüş sep yaraşmır baha əynimə,
Həsrəti almıram daha eynimə.
Siqnal da çatmayır kaha beynimə,
Məzarda olacaq dincliyim mənim.

Masmavi səmada ildırım çaxmır,