Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Yenə hicr qoxulu, ayrılıq dəmli,
Dayanır yol üstdə gözləri nəmli.
Kölgənin dalınca boylanır qəmli,
Tənha ümidlərim baş-başa qalır.

Içimde bir təlatüm var,
Çalxalanır qem denizi.
Sahilinde qızıl qum var,
Bu qumun da üzerinde
Naxış-naxış sevgi izi.
Bu denizde qerq olmuşdur

Hərəniz bir işıq,bir ziyasınız,
Xeyirə yozulan saf röyasınız.
Ləkəsiz, riyasız pak dünyasınız,
Tələbə adını qazanan gənclər.

Telefon səslənir, götürürəm mən,
“Salam, nə var, nə yox.Necəsən “-dedin.
Qəhəri astaca ötürürəm mən,
“Saydın məhəbbəti heçə sən,”- dedim.

Eh, o son görüşdən keçib neçə il,

Telefon səslənir, götürürəm mən,
“Salam, nə var, nə yox.Necəsən “-dedin.
Qəhəri astaca ötürürəm mən,
“Saydın məhəbbəti heçə sən,”- dedim.

Eh, o son görüşdən keçib neçə il,

Durub küçəmizin başında eyzən,
Bir zaman adımı bağıran adam
Başına kədər tək yağsa da leysan,
Məni “Ay ürəyim.”çağıran adam.

Indi nə dəyişib, mən həminkiyəm,

Hardan bildi kədərliyəm, küskünəm,
Dalğaları sığal çəkər üstümə.
Baxıb,baxıb heyran oldum hüsnümə,
Dəniz güzgü.Tellərimi daradım.

Ləpələrdə ədaya bax, ədaya,

Günəşdən alıb rəngini,
Sapsarı sarı rəngini.
Ay veribdir ahəngini,
Öldürür yarı tellərin.

Tellərinin səfi nədir,

Haqq yolunda soyulubdur nəsimi,
Bunca əzab haqsızların bəsimi.
Çatdırırmı sənə görən səsimi,
Az-az əsən yellərinə qurbanam.

Silə-silə bitirib də çoxumu,

Gah dönürəm sakit çaya,
Gah da coşan sel oluram.
Gah xəyalım uçur aya,
Gah da tufan,yel oluram.

Düşməyim heç bir tilsimə,