Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Qan olub damardan axmır,neyneyim,
Başıma qızıl tac taxmır.neyneyim
Daha sözüme de baxmır,neyneyim.
Zülümün yetkinlik yaşına çatıb.

Yaşamı uzağa ötürüb daha,

Qaraladın naxışımı,
Ulduz kimi axışımı.
Buludlar qar yağışını,
Atır qəlbimə, qəlbimə.

Bu qaranlıq meşə kimin,
Bu qorxulu guşə kimin.
Baxışların şüşə kimi,
Batır qəlbimə,qəlbimə.

Dünya mənə zindan, kaha

Eşqə kəniz olub qal,
Qarabəniz olub qal.
Elə dəniz olub qal,
Çevirilmə gölə sən.

Xatırlama pisləri,

Kükrəyən sellərimlə,
Yer döyən yellərimlə,
Titrəyən əllərimlə
Nəfəsinə toxunum
Mənim dəniz qoxulum.

Necə də tuş gəlsəm töhmət-qınağa,
Mən ki yox demədim vaxtsız qonağa.
İndi dözümümü çəkib sınağa,
Sənin yoxluğuna dəniz kükrəyir.

Boz naxışın dünyamı
Gur yağışın dünyamı,
Tərs baxışın dünyamı,
Yaman sərt aldı getdi.

Olmadı ki qüdrətim,

Söz ilə aya çıxaram,
Dağ aşıb qaya çıxaram.
Çətin ki yaya çıxaram,
Tər yuyub aparır məni.

Hicran bəyaz dənmiş,Allah,

Böhtan ile şer atışıb,
Keder ile qem ötüşüb.
Ömrün payızı yetışib,
Başlanıbdır derd derimi.

Araz suyunda lilem men,

Yada düşsən gözümdən yaş süzülər,
Muncuq kimi yanağıma düzülər.
Çətin əlim əllərindən üzülər,