Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Haqq işini ürək bilsuin,
Nə hiylə, nə kələk bilsin.
Əyriləri fələk bilsin,
Sən düzləri qoru, Allah.

Bir kimsəyə baş əymərik,

Gəlişinlə sən sındırdın tilsimi,
Yenə həzin mızıldanır qəlb simi.
Səma kimi, dəniz kimi, su kimi,
Mən səninçün qoruyuram eşqimi.

Sənin eşqin olub məni tanıdan,

Kədər məndən gen qaçmayır,
Fərəh qəlbə nur saçmayır.
Vüsal pərisi uçmayır,
Tənhalıqdan qarıyıb.

Nə çəkirəm kimsə bilməz,

Narı gülöyşə göndər
Etginən peşə göndər.
Mənə bənövşə göndər

Dərsdən aldığım beşlər,
Qeydə qaldığım beşlər,
Meyl saldığım beşlər,
Indi qoşa gəlmisiz.

Dayanmısınız məğrur,

Səhər məndən erkən durub,
Üzünə toz kirşan vurub.
Fərəh çoxdan yuva qurub.
Qəm evimin çölündədir.

Şimal-şərqi məğrib edək,

Addımların qoşalaşıb.
Əvvəl tənha gəzərdin.
Xəyallarım uşaqlaşıb,
Hüsnün şarla bəzərdin.

Sənin mənsiz günlərinin

Biz də qoşa ulduz idik,
Günəş doğdu, sönüb getdik.
Tənha idik,yalqız idik,
Kölgəyəcə dönüb getdik.

Nə yaxşı ki görmədim mən,

Ay gəlinə sirr açan,
Tənhadır həyət-bacan.
Yıxılıb yazıq qocan,
Harayına qoş, qarı.

Zərif, bəyaz dürrümün,
Mindi suvağı, neynim.
Pıçıldadı sirrimi,
Dindi qovağın, neynim.

Dağ deyəsən sən olub,