Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Fil qulağında yatma,
Yad çamuruna batma.
Ayaq altına atma,
Ay əzizim, söz xalım,
Ilmə-ilmə sökülər.

Həsrət, hicran doğulubdur bir gündə,
Dərd dilənir, əyin-başı bir gündə.
Nefti azsa. sönəcəkdir bir gün də,
Məhəbbətin çırağını ha yandır.

Süfrəmizə bol neməti düzdü düz,

Günü-gündən pisləşsə də sağlığım,
Azalmaz ki ilahiyə bağlığım.
Ayrılıqda görünməz ki ağlığım,
Qaraların arasında bəyazam.

Günəş kimi gendən baxan atəşəm,

Esme acı ruzigar tek.
Gözel varmı ben nigar tek,
Axı sevmek deyil ayıb,
Hayıf benden.hayıf,hayıf.

Kimler oxur “Sensiz”imi,

Zaval yoxdur doğruya,
Lə`nət olsun oğruya.
Qocalıqdan ağrıyan,
Canımın hayındayam.

Sis-dumanın cəm axışı,
Sevdalımın nəm baxışı.
Yaman yağdı qəmyağışı,
Islanmış cücə kimiyəm.

Deyirəm, həsrətlin kaş görə səni,
Güllərin içində cüt hörə səni.
Yığa da bilmirəm bir yerə səni,
Min yerə bölünmüş heca kimisən.

Sonadək gedərmi bu azar, illət,

Ey Allahım,üz tutmuşam sene ben,
Qoşulmadım dumana ben,çene ben.
Hüzuruna gelmişim de yene ben,
Bir günahım varsa,efv et,İlahi.
Düşmenleri özün mehv et,İlahi.

Ilahi, qızımı sən xoşbəxt eylə,
Tezliklə qovuşsun sadiq yarına.
Yerini həmişə uca təxt eylə,
Heç kölgə enməsin etibarına.

Dolaşıq düşməsin sevinc kələfi,

Qaldırammaz yad daşımı,
Ya qayamı,ya daşımı.
Neçə dəfə yaddaşımı,
Eyləmişəm ələk-vələk.

Sonacan dolmadı badəm.