Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Tərsə axmaq istərəm,
Aya baxmaq istərəm.
Göyə qalxmaq istərəm,
Kim tutar nərdivanı.

Üstündən gün adladı.

Duyğularım olubdur cəm,
Yarı sevinc, yarı da qəm.
Biz ayrılsaq dünya-aləm,
Bir-birinə qarışarmı?

Güneş hele oyaqdımı,
Üzündeki boyaqdımı.
Tekce bizim qayıqdamı
Derd avarı, qem yelkeni?

Könül sevinc aldırammır,

Bu dünyanın qəm yükünü
Şal təkin çiynimə saldım.
Bulud təkin nəm yükünü,
Axıtdım, beynimə saldım.

Üzüldümmü? Bilmirəm ki

İnsan çatar isə arzuya, kama,
Fərəhdən sevinib gələr ilhama.
Sən qiymət verirdin saza, muğama,
Şur tək bəstələndin Qənirə xanım.

Səni əlimizdən aldı bu fələk,

Dağlar-daşlar köç qırığı.
Görməmisən heç qırığı.
Qulağımda hıçqırığı,
Hardasa qərib ağlayar.

Külək bir yerdə durmayır.

QERİB DEYİLİM

Qüsse,keder yaşar sisde,
Tek sen benden fereh iste.
Öz elimle qebrim üste,
Gül-çiçek serib gedirim.

Sevgin ömrə qida imiş.
Bir həyata nida imiş.
Bu baxış son vida imiş,
Mənim qərib düşən könlüm.

Duy həyatı indi barı,

QƏRİBƏ GECƏ

Yalvarıram Allaha
Hər gün. Çıxaq sabaha.
Ayırammıram daha,
Duyğular iç-içədir

Hayana baxırsan kədərdi, qəmdi
Alagöz gözəlin gözləri nəmdi.
Dəyişik salmışam yenə də səmti,
Üz tutuban Şimal-Qərbə gedirəm.