Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Gülüm.güclü əsir hicran küləyi,
Həsrətə sinəni gərib gedirəm.
Yaman uzaq düşdü vüsal mələyi,
Onunçun aı güllər sərib gedirəm.

Kədərdən qaralar bəyaz tülümüz,

Baxırsanmı de, halıma
Qara gələn əhvalıma.
Ümidimə, xəyalıma
Qanadını gərib getdin.

Yağışdan ayrılıb qara gedirlər,
Geyinib tül kimi xara, gedirlər.
Haradan gəliblər, hara gedirlər,
Zamanın özü tək qərib küləklər.

Xəbər göndərərlər qovaqlar ilə,

Nə tez çaldı fələk zəngi,
Başlayıbdı mənlə cəngi.
Ayrılığın qara rəngi,
Boyaq olmadı, olmadı.

Əzbərimdir zərbi-misal,

Nə tez çaldı fələk zəngi,
Başlayıbdı mənlə cəngi.
Ayrılığın qara rəngi,
Boyaq olmadı, olmadı.

Əzbərimdir zərbi-misal,

Dərdini qəmdən qoparsan,
Fərəhdən yel tək çaparsan.
Axtar gəz, bəlkə taparsan,

Uzanı qalıb qolları,
Solub bənövşə kolları.
Görürsənmi o yolları,
Kəndimizə gedir birbaş.

Gözlə, vüsal sətri gəlir,

Gəlişinə çox şadam a,
Gedişinə çox yadam a
Dönürük ayrı adama,
Özümüz olmuruq bəzən.

Duyğuları yorun-yorun,

Günlər,aylar bir-biriylə ötüşüb,
Bülbül güllə, gül bülbüllə öpüşüb.
Ay Günəşlə əzəl gündən öc düşüb,
Illər keçib, mən də yaşa dolmuşam.

Mən aşiqəm, bilmirəm kimə bəndəm,

Görürsen.qudurmuş qebirqazanı,
Ümidim ölmüşe qebir de qazmır.
Üstünü örtecek payız xezanı,
Gümanlar,belkeler qelbimde azmır.

Özümce çiynime götüreceyem,