Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Sanardsan qüssəsiz, qəmsizliyim var,
Gözündə dumansız , çənsizliyim var.
Mənim gör nə boyda sənsizliyim var.
Sənin gələcəyə inamın yoxdur.

Bu necə ağıdır, bu necə oxşam,

Aşiq dərd əlindən meyl edər meyə,
Qəlbində vüsala güman istərəm.
Zalımın pisliyin görməyim deyə,
Gözümün önündə duman istərəm.

Ötən günlərimin sapsarı izi,
Ömrün vərəqinə lövhələr çəkər.
Elə əsib coşar xəyal dənizi,
Sanki həyatıma ləl-gövhər əkər.

Bürünər taleyin tül pərdəsinə,

Tutulubdur dərd evinin bacası,
Tüstüsünün nə alçağı, ucası.
Ah-naləsi buludlara ucalsın,
Həsrətinin gözü kor olsun.AMİN.

Qanundan qadağa dilendiniz de,
Caniye siz aman dilediniz de.
Hamının sözünü dinlediniz de,
Mene de söz verin, ay cenab hakim.

Girme içeriye, vüsal, qadası.

Itirdin dost, yoldaşını,
Sinəmə qoy sən başını.
Silim, axan göz yaşını,
Ana , ağlama, ağlama.

Alçaq muradına yetib,

ANA HAQQINDA DASTAN
(Zərifə xanım Əliyevaya)

Fəxri Xiyabanda tunc abidəsi,
Uzaqlara baxar Zərifə xanım.
Əskik olmaz üstündən gül dəstəsi,

Görən nə deyir insanlar,
Verməzlər xeyir insanlar.
Axı bir deyil insanlar,
Adamlıqda naşımız var.

Şırıldayır navalçası,
Çiçək açırgül xalçası.
Ürəyimin bir parçası,
Sənlə getdi, a bəxtəvər.

Duymuşdum xəbisliyini,

Nurlansın hər sabahın,
Tanrı olsun pənahın.
Bilirəm ki günahın,
Yoxuydu birimişcə.
A Bircə.