Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Bezirəm vüsalın mışıltısından,
Uzaqdan ilğım tək işıltısından.
Bəzən ayrılığın xışıltısından,
Səksənib dururam yuxudan, canım.

Biz ki dayandırdıq qanlı icranı,

Ayrılıq düzünece,
Deyeydik üzünece,
Hesretin özünece
Hicran qenim olaydı,
Tekce menim olaydın.

Eşqimə dost-munis olan gülləri,
Yarpağı astaca yolan gülləri
Həsrətdən,hicrandan solan gülləri,
Könül baxçamızda əkdin, İlahi.

Ayrılıq zalımı unama, nolar.

Tez-tez gəlirsən yuxuma,
Röyada çələng toxuma.
Ard-arda mahnı oxuma,
Muğama köklən, əzizim.

Gəzdin Leyli sorağında,

Ayrılığın önündə,
Dünyanın lal ünündə.
Su damcılar ünündən,
Fərəh yaman təklənib.

Isinməz ki ocaqdan,

Kədərimə sevinc qatmaz,
Hicranıma kimsə batmaz.
Günlərimə saat çatmaz,
Vaxta yüklənib gedirəm.

Məndən nə küs, nə inci,
Mehribanım və dincim.
Buluda dön, sevinci
Yağış tək yerə əndər.

Ayrılıq buzu əriyə,
Vüsal yaramı səriyə.
Dönüb baxıram geriyə,
Güldə qalıb canım da.

Dayanıb yaz donunda,
Soyuq olmaz sonunda?
Bəyaz qarın fonunda,
Qızılı ağacım var.

Qış qapını alınca,

Bu gələn yar aşıqdır.
Əldə saz var, aşıqdır.
Dünyaya yaraşıqdır.
Qızılı təbəssümün.

Dalğa tək qayna, sına,