Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Bir günlük atalı-analı olum,
Düyünlük qönçəli-butalı olum.
Ömürlük günahkar, xatalı olum,
Bələnim səmanın göz yaşlarına.

Hicranın qapısın döyüm astaca,

Bax,yağır gur yağışım,
“Bayatı-şur”yağışım.
Sevmirsin gur yağışı,
Onda döz yavaşına.

Mehriban,şirindilsen,

Saçında deni gördüm,
Gözündə “men”i gördüm.
Yenə də seni gördüm,
Hansı semte üz tutdum.

Rahatlığı itirdim,

Gəlib çatdın son mənzilə,
Sənə qurban özüm, ata.
Hansı əl göz yaşım silər,
Sənə qurban özüm, Ata.

Yoxluğuna inanmıram,

Getdiyin yollara qurbanam,ata
Həstərin,hicranın nə uzun oldu?
Canından ayrılmış bir canam,ata,
Ürəyində qalan nə sözün oldu.

Sənsiz bil ki mənim dünyam qaraldı,

Arayıb axtarar, külümü tapmaz,
Günəş də isitməz közüm önündə.
Mənim ən sevdiyim gülümü tapmaz,
Əğyar da əriyər sözüm önündə.

Bilirsən, vüsalı təkcə qoymadım,

Nə gəlirsən gecə-gecə,
Almayırsan vecə-vecə.
Kəlamları incə-incə
Endirirsən sözüm üstə.

Həsrətinlə barışıram,

Yolun ağ nurlu olsun,
Könlün qürurlu olsun.
Ovun uğurlu olsun,
Ovçu, gözünə qüvvət.

Zəhər dadar balım, dünya.
Tökülübdür kalım, dünya.
Axı nədən zalım dünya,
Döndü vüsal oğrusuna.

Birce defe görüşmüşük,
Onda da ki öc düşmüşük.
Eh, biz çoxdan küsüşmüşük,
Uzun yol var sülhe kibi.

Sevgi hesret ocağına,