Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Fəxr edim postum ilə,
Deyilən tostum ilə.
Bir yaxın dostum ilə,
Vardır görüşüm.Zənglə...

Ey Allahım,üz tutmuşam sene ben,
Qoşulmadım dumana ben,çene ben.
Hüzuruna gelmişim de yene ben,
Bir günahım varsa,efv et,İlahi.
Düşmenleri özün mehv et,İlahi.

Ilahi, qızımı sən xoşbəxt eylə,
Tezliklə qovuşsun sadiq yarına.
Yerini həmişə uca təxt eylə,
Heç kölgə enməsin etibarına.

Dolaşıq düşməsin sevinc kələfi,

Dayanmaz ki könül yaram ha sarı,
Ləçəklər də diz çökürdü, əzizim.
Axşam-axşam qaralan qəm hasarın,
Səhər-səhər dan sökürdü, əzizim.

Alışmaz ki daha sönən közlərin,

Ürəyində köz daşı,
Parıldayar söz qaşı.
Sevgimizin göz yaşı,
Inci-inci düzülər.

Su axar şərab əvəzi,
Meh əsər sərab əvəzi.
Badənə şərab əvəzi,
Qanımı süz, incimərəm.

Içiləməz yaş-qayanı,

Inci hələ seçimdə.
Parlaq geyim-keçimdə.
Yaşıdları içində,
Daim birinci qızım.

Nənən yaman öyünür,

Ferehi sel kimi axında görüb,
Hey acı çekmeye alışır insan.
Hesreti, hicranı yaxında görüb,
Özünden qaçmağa çalışır insan.

Uşaqlıq çağları su kimi axar,
Cavanlıqda forsu yandırıb yaxar.
Yaşlaşanda dönüb keçmişə baxar,
Nələr keçər ürəyindən insanın.

Payız yenə dəyişibdir donunu,

Bağlanan qapılar tezcə açılar,
Böyük Çin səddi də iki çapılar.
Bizim tək saf , təmiz çətin tapılar,
Dünyanın ən gözəl insanıyıq biz.

Səma övladıyıq alğışa düşən,