Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Yaxşı-pisi seçsene,
Yolunu düz keçsene.
Yaraşmayır heç sene,
Tellerinde den, gizlet.

Minərək taleyin səmənd atına,
Qəmimi kiminlə bölüm gizlicə.
Hopadaq torpağın dərin qatına,
Suyunu itirdi gölüm gizlicə.

Ay ezizim, sen sevgiden tökmesen,
Saray uçar, himini berk tökmesen.
Göyerçin tek su getirib tökme sen,
Hesretinin ateşine qoy yanım.

Düşün sən əzizim, soyuq baş kimi,
Ani heyrət kimi,gizlin kaş kimi.
Sən sına bilərsən yumşaq daş kimi,
Dözməzsən həsrətin gərginliyinə.

Bəzən ayağının üstdə durarsan,

Nur olub masmavi dənizə axdım,
Qısqanc dalğaları yandırıb-yaxdım.
Dönüb gözlərinin içinə baxdım,
Qəlbimi titrətdi gizli təbəssüm.

Ay külək, səsimi dünyamıza yay,

Dostum, gəl keç dünyamızı.
Addımla, seç dünyamızı.
Bəzəyər iç dünyamızı,
Sənin gizli təbəssümün.

Çox ağırdır xar tənəsi,

Ey könül hissleri, azca qarışın,
Heyata keçmekçün ancaq yarışın.
Saçımın biri ağ, biri sarışın
Yolunu ölünce gözlerem senin.

Duyğular qalıbdır yene kesrde.
Onu tam etmez ki şeir, nesr de.
İlk defe deyesen keçen esrde,
El-ele tutuşduq göl qırağında.

Getdin.Üreyiminn zal otağından,
Özünle apardın genişliyi de.
Daha güller açmaz könül bağında,
Bu gediş sevgide eniş deyil de...

Yuxulu gözlerim açılmayır da,

Getdin,məni qoydun dərdlə baş-başa,
Ayağın altın yer titrəmədi?
Uzaqdan baxaraq etdin tamaşa,
Şəninə yazdığım şer titrəmədi7

Etdiyin bütüncə pislikləri mən,