Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

(Mənsurəyə zarafatyana))

Çoxdandır görmürəm gözəlliyini,
Necəsən sözləri can alan gözəl.
Axır anladılar özəlliyini,

Sənsiz keçiririk bu ad gününü,
Inan, söz-söhbətim qəlbimə sığmır.
Daha eşitmirik şirin ününü,
O gözəl gülüşün yadımdan çıxmır.

Evimiz necə də soyuqdur sənsiz,

Zaman, nəbzin vurur ürəklər kimi,
Xəyalım uçmaz ki küləklər kimi.
Sənin ilk sevgilin mələklər kimi,
Təəssüf, o gözəl mən deyilmişəm.

Canım, gözüm könlüm yaman ağrıyır,
Yavaş yavaş alışacaq şeh sinəm.
Ayrılığın ürəyimi dağlıyır,
Haralarda qalıbdır gör, eh binəm.

Çəkəmməzsən ayrılığın möhnətin,

Hər kişiyə ər demə
Hər dəvəyə nər demə.
Məlhəm olmur dərdimə,
Qara duz xatirələr.

Hər şey boyat, köhnədir,

KIMI

Azıbdır yolunu məhəbbət köçün,
Soruşma harada, soruşma neyçün.
Sənin ki həsrətdə yoxdur bir suçun,
Dayanma önündə günahkar kimi.

Eh, birtəhər keçirdərəm bu qışı,
Odun da yox ocağımı çatmağa.
Yarəb, mənə sən çox görmə alqışı,
Mən gedirəm dərdi başdan atmağa.

Mən ki ala qoymayıram şəxsimi,

Dünyanı ikilikdə dolaşmısız çox romantik,
Sevib-seçdiyin “igid” sən demə lap çim yağ imiş,

Aranızda yaş fərqi bilinməz ki gözəl dilbər,
Hədiyyə verdiyiyçün yanında üzüağ imiş.

Dünyanı ikilikdə dolaşmısız çox romantik,
Sevib-seçdiyin “igid” sən demə lap çim yağ imiş,
Aranızda yaş fərqi bilinməz ki gözəl dilbər,
Hədiyyə verdiyiyçün yanında üzüağ imiş.

Milyonlar uduzmusuz kazinoda bir gecədə,

Könül sevdasını ,inan, unutmur,
Sevdiyi insanı heç ucuz tutmur.
Oğlunun ayağı hələ yer tutmur,
Qızımın toyuna çağırdım səni.

Qaraya hay verən boz ümid idim,