Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Min zərbə vururlar solumun üstə,
Kəpənək qonmayır kolumun üstə.
Ot-alaq səpirlər yolumun üstə,
Bağında gül-çiçək bitirdiklərim.

Başımı ah, necə sayaq qatırlar,

Qayıt uşaqlığım, qayıt bir anlıq,
Keçmişi tezeden anmaq isterem.
Yatmış xatireni ayılt bir anlıq,
Oduna tezeden yanmaq isterem.

Dönem uşaqlığın şirin çağına,

Yenə də gözlərim həsrətdən nəmdir,
Qəlbimdə vüsalın lal yeri kəmdir.
Dörd yanım qüssədir, dörd yanım qəmdir,
Kədərin acısın iyləyirəm mən.

Hey kəsir qarşımı döngə, ya dalan

Apaydın səmada ulduz görünür,
Necə də tək-tənha, yalqız görünür.
Gözümə yenə də o qız görünür,
Ilahi, qaytar o günləri mənə.

Sevgiylə qoyulub dünyanın himi,
Məhəbbət de, xoşbəxt edibdir kimi.
Qorxuram qırıla kamanın simi,
Doyunca ağlasın qoy tar eşqimi.

Daş- beton səddləri yıxıb getmişəm,
Ovcumu üzümə sıxıb getmişəm.
Özümdən ayrılıb çıxıb getmişəm,
Ilahi, sən məni özümə qaytar.

Özüm günahkaram.Bunu danmıram,

Apaydın səmada ulduz görünür,
Necə də tək-tənha, yalqız görünür.
Gözümə yenə də o qız görünür,
Ilahi, qaytar o günləri mənə.

O qızın kədəri, qəmi bilinməz,

Sevdim səni gözlərində qüssə, kədər qarışıq,
Şükür etdim taleyimə qismət, qədər qarışıq.

Nə edim ki sonunacan birləşmədi yolumuz,

Ana, qebir üsteyem,
“Segah”am, “Şikeste”yem.
Sizsiz yaman xesteyem,
Ağlamaq isteyirem.

Yaman dolubdur içim,

Gözəldir şer guşəsi də,
Almazdır qəlb şüşəsi də..
Baharın bənövşəsi də,
Yazda bitəcək qəbrimdə.

Dərd oynar qəm donundaca,