Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Acılı günüm bitmeyir,
Qüssem yox olub itmeyir.
Tanrıya ünüm yetmeyir,
Yalnız sene çatır elim.

Sensen benim havadarım,

Kamanımın simisən,
Məhəbbətin himisən.
Parlaq tablo kimisən,
Surətin gözümdədir.

Ayrılığı danarsan,

Arxasında gizləndiyin xar koldu,
Ermənistan sən tək itlərdən boldu.
Qarabağı verməyirdin, nooldu,
Bu döyüşdə sən uduzdun, paşinyan.

Düşmənlərə sinə gərdi prezident.

Qəlbimi açmağa yetmir kəlmələr,
Halıma qarışır yersiz gəlmələr.
Yağar narın-narın inci damlalar,
Təpədən dırnağa isladar məni.

Qayıt,xatırlayaq ötən illəri,

Bulud qar yuxudan oyanıb gedər,.
Gedər istəklərin bitdiyi yerə.
Gah mavi, gah qara boyanıb gedər,
Gedər nəm rənglərin bitdiyi yerə.

Bir az özündən danış,
Qədərinlə gəl barış.
Sevinəcək dost-tanış,
Patlayacaq paxıllar.

Manatın yoxluğundan,

Bahara boylanan al gülümüz var,
Səhrada saralan sünbülümüz var.
Eh, yaman dəyişkən iqlimimiz var,
Payız çiçəkləyir, yay yağışlayır.

Öz qaranlıq zülmətinlə,
Işığımı kəsmisən.
Azalmayan nifrətinlə,
Başım üstdə əsmisən.

Qaytarmısan vüsalımın

Heyf, qarşıladın soyuq ürəklə,
Görüşə gəlmişdim min bir diləklə.
Yağışda islandım, dəlii küləklər
Ağarmış saçımı qurutdu, payız.

Çöhrəmə işvə,naz gəlib,
Amma deyəsən az gəlib.
Çölümə güllü yaz gəlib.
Içimdə payız ağlayır.

Sonu macəra günündə,