Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Hey deyirik belə gəlib zamana,
Qiymət verən yoxdur tara, kamana.
Sanırdın ki yalvaracam hicrana,
Qarşısında diz çökmədim.Ayrıldıq.

Unut,dostum, nifrət-kini,
Eşq oxusun könül simi.
Çəkir məni maqnit kimi,
Gözlərinin yaş tərəfi.

Avam olur, fağır olur,

Dünən ayrılığın doğum günüydü,
Kaş qara gələydi bayramı onun.
Dünən vüsalımım ölüm günüydü,
Bir daha düşmədi axşamı onun.

Birgə edək söhbəti ,
Günəş doğana qədər.
Qaranlığı, zülməti,
Işıq boğana qədər.

Bir yağış havası vardır başımda,
Torpağın ətriylə ətirlənəydik.
Qoşa dayanaydıq yağışın altda,
Sevgi buluduyla çətirlənəydik.

Qarşıla ötürə bilmədiyimi,

Silib ayrılığın son hecasını,
Ayrını ayıraq yer kürəsindən.
Öyrənib vüsalın əlifbasını,
Sözləri üyüdək kirkirəsində.

Bəzən çaşdığımdan geriyə qaçıb,

Bəlkə də hər ağacın,
Budağı yaşıl olmur.
Sarı qumlu səhranın,
Qovağı yaşıl olmur.

Dənizin sahilində,

Daha sular axın gəlmir,
Əvvəlki tək, baxın, gəlmir.
Gözlərimə yaxın gəlmir.
Qaçırtmısız yuxumu.

Dağa doğru sürünmüşəm,

Üzün məndən döndərin,
Başına kül əndərin.
Qəm əkibdir.göndərin,
Ayrılığı biçinə.

Dərdlə əl-ələ düşsün,

Haraya daş atsan, hicrana dəyir,
Yanımdan keçəndə başını əyir.
Üzündə təbəssüm hey gülümsəyir,
Sil gözün yaşını, ayrılıq baxır.