Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Bu dəli həsrətin,bu sənin ömrün,
Həyat ağacını çiliklədimi.
Bu vaxtsız gedişin,bu qəfil ölüm,
Arzu çiçəyini diliklədimi.

Yol gedə bilmirəm,
Sol gedə bilmirəm.
Həll edə bilmirəm,
Misalın həndəsi.

Əsərmi meh görən,

Aşiqə sevdiyi yarı şirindir,
Bəxtə düşən bəxtiyarı şirindir.
Hər insana öz diyarı şirindir,
Mənim üçün doğma vətən Kürdəmir.

Həmişə gur yansın odun-ocağın,

Başdan ayağa qada,
Erməni namərd, gəda.
Ana vətənə fəda
Kürdəmir şəhidləri.

Sönən çıraq oldular,

Sarsılmazdır mətanəti,
Azalmaz ki mərhəməti.
Könlündə el məhəbbəti,
Ucadadır amalları.
*
Yaxşını seçəcək mütləq,

Oyanar lap o başdan,
Gileylənməz ki yaşdan
İpəkdən, al qumaşdan
Toxunacaq xalısı.

Bu yolun sonu qem, dayan, ezizim,
Kederdir qapımı döyen,ezizim.
Bilsen, üreyimdir deyen, ezizim
Allahu-ekberin qurtardığı yer.

Azalmır dumanım, çnim, a dünya,

Neçə gözəl anın olub,
Görənlər heyranın olub.
Çoxları mehmanın olub,
Qarışıb iz-izə, Kürüm.

Torpaq gül bitirməz heç, şoran olsa,
Dərdini aç danış, hal soran olsa.
Çöldə tufan olsa, qar-boran olsa,
Könlümü qızdırar isti duyğular.

Vüsalı dost, yaxın sanası olsam,

Rastına gəlməsin eşqin saxtası,
Batar qəm gölündə vüsal yaxtası.
Həsrətin buz kimi soyuq şaxtası,
Qəlbini qılınc tək kəsər də gedər.

Bu gün də yaş gələr yaşının üstə,