Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Qızılgülü göz yaşıyla suladım,
Əllərimi öz qanıma buladım.
Gecə-gündüz eşq tonqalı qaladım,
Qayıt geri,qayıt geri sevdiyim.

Mən dedim ki eşqimizin tacı ol,

Biz ki tanış olduq nisan içində,
Görüş məkanımız leysan içində.
Sahildə neçə min insan içində,
Tək-tənha gəzənim, qayıt geriyə.

Vüsalın qapısın döyəmmədin sən,

Uzaq dur həsrətdən, vüsal,amandır
Çün onun boz üzü sərttdir,yamandır.
İndi elə dövr, elə zamandır,
Nəsihət kimsəni ayıltmır, dostum.

Gah yeyib-içirlər,yüz-yüz vururlar,

Uzaq dur həsrətdən, vüsal,amandır
Çün onun boz üzü sərttdir,yamandır.
İndi elə dövr, elə zamandır,
Nəsihət kimsəni ayıltmır, dostum.

Gah yeyib-içirlər,yüz-yüz vururlar,

Dediyini etmisən,
Muradına yetmisən.
Bahar təkin getmisən,
Qış olub qayıtmısan.

Göydən yerə mar yağa,

Mənəm səndən qayğı uman,
Dönməyinə varmı güman.
Üstünü alıb sis,duman
Çalxalanlr mavi gölüm.

Riya olmaz məhəbbətdə,

Içimdə boz boşluqlar.
Qayıt doldur,doldur sən.
Həsrət gülün xoşluqla,
Qayıt soldur,soldur sən.

Min zərbə vururlar solumun üstə,
Kəpənək qonmayır kolumun üstə.
Ot-alaq səpirlər yolumun üstə,
Bağında gül-çiçək bitirdiklərim.

Başımı ah, necə sayaq qatırlar,

Qayıt uşaqlığım, qayıt bir anlıq,
Keçmişi tezeden anmaq isterem.
Yatmış xatireni ayılt bir anlıq,
Oduna tezeden yanmaq isterem.

Dönem uşaqlığın şirin çağına,

Yenə də gözlərim həsrətdən nəmdir,
Qəlbimdə vüsalın lal yeri kəmdir.
Dörd yanım qüssədir, dörd yanım qəmdir,
Kədərin acısın iyləyirəm mən.

Hey kəsir qarşımı döngə, ya dalan