Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Kipriyini ulduzlarmı sanatmış,
Hər birisi ox tək qəlbi qanatmış
Nədən belə ayrılığa can atmış,
Nədən belə sağır oldu gedişin.

Yazılmamış bir romandım, əsərdim,

(Sevdiyindden şehide)

Meni tenha qoyub getdin,
Kesilibdir amanım,gel.
Dünyadan tez doyub getdin,
Sensiz ağır zamanım,gel.

Hara gedirsən, sarban,
Zülmətdə gecə yarı.
Başın üstdən uçmaz ki
Gecə durna qatarı.

Vüsalın hesretden basılı qalıb.
Ayrılıq zalımdan küsülü qalıb.
Xeyalım semadan asılı qalıb,
Ümidin elinden tutub gedirem.

Nə çıxar pisliye meyl elemekden,

Həsrətin yol yoldaşım,
Baş götürüb gedirik.
Hicranın can yoldaşım,
Səni ötürüb gedirik.

Hey gedirik dönmədən,

Tenha, küskün bir yana,
Kasıb, miskin bir yana.
Duman, çiskin bir yana,

Sənin həsrətinin mehmanıyam mən,
Gur çayı qurumuş dərəyəm indi.
Bir qəmli baxışın qurbanıyam mən,
Dənizdə tək qalmış bərəyəm indi.

Bir zaman daş-qaşlı zər tac olmuşam,

Dostlar ferehi bölmezler,
Yamanlar erken ölmezler.
Nakesler qedir bilmezler,
Sevinc, geri dön, geri dön.

Olmayıb ki üzün qara,

Söz dedik bir “Quranlıq”,
Sensiz könül viranlıq.
Uzaqlaşma bir anlıq,
Ay ilhamım, beri gel.

Iller yola salmışam,

Insan devdiyini aıdadarmı heç,
Gəlib deyirsən ki günahımdan keç.
Şirin sözlə qəlb almağın gecdir gec,
Könül quşum uçub,geri qayıtmaz.

Səninlə çəkilib çörəim,ruzum.