Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Qoşularam köçüme,
Qovuşaram heçime.
Axıdaram içime.
Melhem olar göz yaşı.

SÖZ DUSTAĞI

Istisində biz azaq,
Üşütməsin qar,sazaq.
Heç zaman qoymaz uzaq,
Atəşdir köz dustağı.

Izlərimin doldunluğu,
Közlərimin solğunluğu,
Gözlərimin yorğunluğu,
Göz düsturu.

Uyğuların sirləşməsi,

Peykin ellisine,yüzüne baxmır,
Oxun eyrisine,düzüne baxmır.
Yanından ötenin üzüne baxmır,
Dünyamız dolanır öz etrafında.

Ben idim qızların merdi,qoçağı,

Sevgi təkcə deyil nəşə,
Qüssə yaşar göz içində.
Özün düşdün bu atəşə,
Günahkarsan, döz içində.

Ey insanlar,bu qəmi məndən alın,
Aramıza keçilməz körpü salın.
Qaçırsam da başaçıq,ayaqyalın
Sənə doğru yollarımı köz kəsib.

Oxunmaqdan qəlb dəftərim cızılsa,

Az özgeye meyl ele.
Şeri unut, xeyr ele.
Birce anlıq seyr ele
Yaşaran gözlerimi.

Həsrət qəmi çağırdı,
Üzündən dərd yağırdı.
Xasiyyətim ağırdı,
Döz.əzizim, döz mənə.

Tikan keçib, kol aşıb,

Eh, bu nə zəmanə, eh, bu nə devr,
Həqiqət özü də yalanı sevir.
Sən məni ağappaq mələyə çevir,
Nə sarı, nə də ki boz olum,Allah.

Qaraya boyanmış naxşı sına da,

Saçımda bəmbəyaz telə dönmüsən,
Qəlbimni üşüdən yelə dönmüsən.
Kükrəyib daşaraq selə dönmüsən,
Ağlar ürəyimin göz yaşı sənsən.

Sıfıra enibdir yeriş sürətin,