Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Üzünü-gözünü bezeyen ağ nur,
Geydiyin gelinlik donundan düşüb.
Kim deyir ferehin göz yaşı olmur,
Eh,öten günler gör nece ötüşüb.

Qapıdan çıxanda boylandın geri,

Zamanın gözünə ayna həyatım,
Oduna-közünə oynar həyatım.
Elə öz-özünə qaynar həyatım,
Bu zalım dünyanın ocaq çağında.

Uzağam zəhərin ziyan anından,

Seyahet eyledim qoca dünyanı,
Gördüm yaxşısından yamanı çoxdur.
Ziyaret eyledim uca dünyanı,
Sordum söz demeye zamanı çoxmu.

Bembeyaz saqqalın tumarladı da,

O gəlişin hər addımı müəmma,
Bu gedişin sonucunda nələr var.
Yalan-riya başa düşməyir amma,
Həqiqətin arxasınca mələr var.

Boynuma zencirin taxmayacağam,
Göyünün üzünde çaxmayacağam.
Deyib ya deymeyib,baxmayacağam,
Hesretin bağında meyve ekilib,

Neden ben olmuşam eşqine qemxar,

Yene başın qarışıqdır,üreyim
Tıqqıltıya alışıqdır üreyim.
Kederine sarmaşıqdır üreyim,
Bilirdim ki sonda nese olacaq.
Bu sevdanın ömrü qısa olacaq.

Sevgi deyil oyuncaq,
Sevgililər oduncaq.
Mən həsrəti qovunca,
Həsrət məni “qış”dadı.

Ayrılıq qayığında,

Ele bildim naşı olar,
Lal qayamın daşı olar.
Gözlerimin yaşı olar,
Hardan esir qem küleyi?

Könlüm başı sızıldayar

Gəzər avara,veyil,
Həsrətə salar meyil.
Dost olma, sadiq deyil,
Kədər qüssə bağışlar.

Ulduzlu guşəliydin,

QEM PIÇILTISI

Yalan sözle yar tovlanmaz,
Bir baxışdan qelb ovlanmaz.
Daha bir de alovlanmaz,
Közünde nem pıçıltısı.