Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Nə söyləyim bu cəlala,
Saldı məni dərd-məlala.
Yenə də sənli xəyala,
Daldım intizar içində.

Beş bacıdırlar,
Baş tacıdırlar
Hərə ərinə,
Getmə dərinə.

Sen Qeys-Mecnun,Yusif-Kenan,
Qismetini Leyli sanan.
Başın üstde daim yanan
Kiymetli çılçıraq olum.

Hicran evi viran olsun.

Qədir ağacı əkəm,
Dibinə bol su tökəm.
Yenə tənhayam, təkəm
Yox hayıma gələnim.

Dənizə atılan çınqı daş kimi,
Kim pozdu dövranın ətalətini.
Gəldi gözlərimdən dünya yaş kimi.
Qoruya bilmədim ədalətini.

Zamanın mizanı düzmü çəkirdi,

Bu dünya idimlidir,
Gəlimli-gedimlidir.
Ah, necə sevimlidir,
Yaşıl-yaşıl gözlərin.

Bu dağlara sar qalsa,
Bu bağlara nar qalsa,
Bir sən, bir əğyar qalsa,
Görən könlüm nə seçər,

Sular irmaq altında,
Qara torpaq altında.
Sarı yarpaq altında,
Gizləndi, sindi payız.

Yağışın zərbəsindən,

Əbədi qalacaq yalnız məhəbbət,
Silinər ürəkdən kin və kidurət.
Elə sevinir ki ana təbiət,
Səmadan nur kimi alqış yağanda.

Göy sularım ləpələnər
Sözüm göydən səpələnər.
Röyamda gül təpələnər,
Yuxu qaçıran, hardasan.