Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

HAQIŞDALAR

Könlüm səndə qışlayar,
Bəzəyər, naxışlayar.
Xınaya bəzək vurar,

Haqq sözlərindən gələr,
Haqq közlərindən gələr.
Haqq gözlərindən gələr,
Damcı-damcı süzülməz?

Ağ tüldən libas geyib,

Mən hərdən dönürəm körpə uşağa
Tab edə bilmərəm şaxta-sazağa.
Bir zaman qoymazdın gözdən uzağa,
Əbədi itirib hara gedirsən.

Təbiət önümə al xalı sərib,

Göyləri şahin,sar alar,
Zirvələri ağ qar alar.
Sənsiz daim yetim qalar,
Bu yerlərin maralısan.

Yolunun üstündə durmuş,

Işığım azalar, qaranlıq ollam,
Bir zaman abadkən, viranlıq ollam.
Dağlardan enərəm, bulanıq ollam,
Yatağa sığmayan çaya dönmüşəm.

Gecələr gözümün yuxu yoldaşı,

Hardan bildin gur telimi
Külek sensiz daramır.
Hardan bildin nur selimi
Veslin gözü aramır.

Hardan bildin ala gözler

Elə bildim naşı olar,
Lal qayamın daşı olar.
Gözlərimin yaşı olar,
Hardan əsir qəm küləyi.

Könlüm başı sızıldayar

Səni mən, ay əzizim,çeşmi-xumardan tanıram.
Seyri mehmanım olan yaşıl bahardan tanıram.
Röyaya dalmış idim, qəfilcədən gəlib çıxdın,
Silirəm gözlərimi...Mən səni hardan tanıram?

Səni hardan tanıram?Gül ətirli o günlərdən,

Hardasa könlümün dərinliyində,
Hardasa köyümün sərinliyində
Xəzinə gizlənir, dostum, xəzinə.
Qoymam ki pis ruhlar orda gəzinə.

O yerdə nənəmin ayaq izi var,

HARDASAN

Tüstüsü ozünden kiçik,,
Istisi közünden kiçik aşkım.
Hardasan?