Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Gördüm dərdin yüzünü,
Su basıbdıq düzünü.
Bəlkə görəm üzünü,
Göz dikmişəm fəzaya,

Dediyini etdik ki,

Bu dünyanın dərd-qəmisən,
Vaxtı ötmüş bir zəmisən.
Tənha üzən ağ gəmisən,
Endir bayraq doru, ürək.

Qabağında dərd işin var,

Səmada sözüm dolaşır,
Su ilə közüm dalaşır.
Nurundan gözüm qamaşır,
Baxa bilməm dan yerinə.

Yenə soyudu havalar,

Harda yurd salıb nur, gün
Sanki olublar sürgün.
Bəlli eylədi bir gün,
Təbiət boz üzünü.

Ala göz qəmdən süzgün,

Yenə güllü yaz gəldi,
Yaşıllaşdı çöl-çəmən.
Təbiətə naz gəldi,
Görüşürük sən və mən...

Bir yarpağın üstündə,

Ne tumarına möhtac,ne sığalına
Benim lal könlümü yaralama gel.
Dönmüşüm dünyanın en cığalına,
Sevinci ferehden aralama gel.

Sevirim sevgiyle dolu heyatı,

Axacaq çamur-filan,
Qalacaq mamır-filan.
Yağasaq yağmur-filan,
Səma parça buludlu.

Döndün vüsal oğrusuna,
İnanmadın doğrusuna.
Dözemmirem ağrısına,
Üreyimi parçalama.,

Gur eyleme yağışımı,

Acılı günüm bitmeyir,
Qüssem yox olub itmeyir.
Tanrıya ünüm yetmeyir,
Yalnız sene çatır elim.

Sensen benim havadarım,

Kamanımın simisən,
Məhəbbətin himisən.
Parlaq tablo kimisən,
Surətin gözümdədir.

Ayrılığı danarsan,