Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Şehid getdi neçe qızlar,oğullar.
Yene de Ferize,İlham doğular.
Düşmenimiz qan içinde boğular,
Geldik sizi eyleyek yad,şehidler.
Ruhlarınız qoy olsun şad,şehidler.

Al soyunar,şal geyinər
Bəyənməsə hey deyinər.
Qəlbim ilə bir döyünər,
Bu dünyanın nəbzi oldum.

Könüllərin əfqanıykən,

Susuz yaşarmı balıq da,
Nə dilərsən, de, xalıqdan.
Eh,bəlkə də tənhalıqdan,
Sənin gözəl rəngin solub.

Ay rəssam , rəsmimi çək,
Kədərimi,duysunlar.
Hər tərəf olsun çiçək,
Göz yaşımı yusunlar.

Qaralmış torpaqların,
Saralmış varaqların.
Xar almış yarpaqların,
Məni dostu san, payız.
Rəssam payız.

Sahilidir qayalıq,
Nədən coşur bu dəniz.
Hicrin gözün oyarıq,
Sən və sadiq bəndəniz.

Bəzən bir həqiqətin,

Gözümün önündə sökülən tüllər,
Yolumun üstünə tökülən güllər...
Nə qədər qırılıb gözəl könüllər,

Acısı ağrıya-amana sığmaz.

Xəyanətlə çarpışmışam,
Xəyalətə alışmışam.
Köhnəliklə barışmışam,
Əzəldən Nuh adamıyam.

Baxşındanam, görməsinlər,

Bir cavan da qurban getdi,
Dəli maşın qəzasına.
Əzrail dediyin etdi,
Ruhu uçdu fəzasına.

Kədərə dözməyir ata,

Olümə tələsdin sən,
Saçına düşmədi dən.
Dağları bürüyüb çən,
Onda sənin ahın var.

Sən həyatdan doymadın,