Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Əlimi sıxdın qəfil,
Həsrəti yıxdın qəfil.
Günəş tək çıxdın qəfil,
Dağıtdın dumanımı.

Neynirəm qəlbi koru,

Könlümü dağladırsan,
Qapısın bağladırsan.
Bəzən çox ağladırsan,
Bir azca ney kimisən.

Çox içsən başı xərab,

Xar ilə qucaqlaşdın,
Soyudun, sazaqlaşdın.
Getdikcə uzaqlaşdın,
Məni satdın yadamı.

Nədir yalanın,doğrun,

Fəxr edim postum ilə,
Deyilən tostum ilə.
Bir yaxın dostum ilə,
Vardır görüşüm.Zənglə...

Ey Allahım,üz tutmuşam sene ben,
Qoşulmadım dumana ben,çene ben.
Hüzuruna gelmişim de yene ben,
Bir günahım varsa,efv et,İlahi.
Düşmenleri özün mehv et,İlahi.

Ilahi, qızımı sən xoşbəxt eylə,
Tezliklə qovuşsun sadiq yarına.
Yerini həmişə uca təxt eylə,
Heç kölgə enməsin etibarına.

Dolaşıq düşməsin sevinc kələfi,

Dayanmaz ki könül yaram ha sarı,
Ləçəklər də diz çökürdü, əzizim.
Axşam-axşam qaralan qəm hasarın,
Səhər-səhər dan sökürdü, əzizim.

Alışmaz ki daha sönən közlərin,

Ürəyində köz daşı,
Parıldayar söz qaşı.
Sevgimizin göz yaşı,
Inci-inci düzülər.

Su axar şərab əvəzi,
Meh əsər sərab əvəzi.
Badənə şərab əvəzi,
Qanımı süz, incimərəm.

Içiləməz yaş-qayanı,

Inci hələ seçimdə.
Parlaq geyim-keçimdə.
Yaşıdları içində,
Daim birinci qızım.

Nənən yaman öyünür,