Güneş gibi olmalı ayırt etmeden ısıtan,
Gülünde dikeninde üstüne aynı doğan.
Kusurları arayan sadece kusur bulur,
Güzelliği görendir dünyayı dost kılan.
Kimi sitemle yürür kimi kırgın buralardan,
Dünya bir aynadır her rengi saklar,
İnsanda bin türlü halleri gördüm.
Gönül süzgecimden geçiyor ahlar,
Sevdiklerimin her halini hoşgörüm.
Kusursuz kul olmaz her can yanılır,
Ela gözler hayran olup cemaline,
Büyülenmiş bakıyordu kahverengi gözlerine,
Dillerim susmuş tu sanırsın LaL.
Rüyamı hayalmiydi varlığın bilmem.
Gönül tahtı çöker sabır tükenir,
Gülün kokusunda bir sitem gizlidir.
Bu yolda her çile kutsal bilinir,
Gül bülbüle, bülbül güle yar olmadı gitti.
Bülbülün gözyaşı yaprağa damlar,
Bir karanfil sessizliğiyle düştün içime,
Gözlerinin haresinde başladı hayat.
Gönlümün en duru en zarif rengiyle,
İsmin dudaklarımda en güzel lugat.
Gülüşünde saklı o kırılgan bahar,
Gurbette akşamlar bir başka çöker,
Hüznü katlar omuzlarina yükler insanın.
Işıkları yanarken bu yabancı şehrin,
İçimde bir çocuk sessiz sessiz ağlar.
Ne diller tanıdıktir burda ne yüzler,
Gözlerimi açtım bir seher vaktinde,
Aralandı ömrün camdan perdesi.
Kimi zaman bir bahar neşesi,
Kimi zaman hüzündür hayat penceresi.
Sokaktan geçenler koşan çocuklar,
Gel gidelim bu şehirden yüreğim,
Gün doğarken taze kuş sesleriyle.
Varsın geride kalsın acı hatıralar,
Gidelim yepyeni huzurlu bir şehre.
Acıları hüzünleri dertleri gömelim,
Göz göze gelince dünya dururdu,
Aşk kalplerde filizlenen bir tomurcuktu.
Bakışlarımız anlattı o büyük sevdayı,
Yüreklerde sevgiler yaşanmadan soldu.
Sadece uzaktan İzledik saklı cenneti,
Ne sen beni anladın, ne ben seni yar.
Zaman ikimizi tüketti bir bir.
Sert esen rüzgarla savruldu yıllar,
Umutlar tükendi bitti sevdalar.
Döküldü yapraklar bağımız soldu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!