Köyün eski bahçesi Şiiri - Sevim Ela

Bir ceviz ağacının gölgesinde zaman,
Durur da usulca yüzüne bakar.
Orada ne bir sitem vardır ne de yalan ,
Toprağın koynundan berrak bir su akar.

Babamın elinin değdiği o geniş bahçe,
Sanki hala taşır eski günlerin sesini.
Ruhunu yoran o koca,kalabalık şehir,
Silemez kalbindeki o çocuk hevesini.

Yeşilin en huzurlu en sakin tonuyla,
Örtülür geçmişin üstündeki o ince sızı.
Kendi içine dönüp o derin uykunla,
Selamlarsin gökte parlayan ilk yıldızı.
Sevim ela.