Köyümün güzelliği Şiiri - Sevim Ela

Tan yeri agarirken uyanırdık horoz sesiyle,
Güneş ilk ışıklarını vururdu pencereye.
Uyanırdı kuşlar uyanırdı köy ahalisi,
Sabahın serinliğinde zarifce başlardı hayat.

Bahar gelince benim güzel köyüme,
Kır çiçekleriyle dolar, açardı çiğdemler.
Annem başlardı hemen bahçe işlerine,
Abimle biz koşturup oynardık neşeyle.

Boy verirdi tarlada altın sarısı başaklar,
İçlerinde gelincik Çiçeği dans ederdi rüzgarla.
Köyümün dağlarında fındıklar yeşillenir,
Kızılcıklar kızarır, çeşmeler akardı şırıl şırıl.

Akşam eve dönerken koyun kuzu mele şir.
Bütün köyü kaplar yorgun ama tatlı bir huzur.
Şimdi o güzel çocukluğum hatıralarda kaldı.
Nadide bir çiçek gibi güzeller güzeli köyüm.

İyiki ben sende doğmuş var olmuşum,
İstemem dünyanın Hiç bir yerini.
Benim köyüm dünyanın, en güzel,
Huzurlu mutlu güvenilir cenneti.
Sevim ela