Kainatın Özü Şiiri - Sevim Ela

Gözü kördür görmez kalbin özünü,
Karanlığa dönmüş her bir sözünü.
İnsanı hor ve hakir gören cahiller,
Bilemez aleminin gerçek yüzünü.

Çamurdan can buldu,üflendi nefes,
Bu gizli hazineye dar geldi kafes,
ALLAH in yarattığı muhteşem eseridir İnsan,
Unutma her canda parıldayan onun şuuru.

Bir damla sudan bir cihan kurulmuş,
Aklın ve ruhun sırrı sorulmuş.
Cahil ne bilsin O yüce kudreti,
İnsan ki,üzerine kainat örülmüş.

Bakma sen aslından uzak olana
Gönül gözü kapalı meyli dünya ya.
İnsan bir alemdir,alemde insan,
Bu kutsal esere saygıdır denge.
Sevim ela