Gecenin en koyu yerinde bir fener,
Toprağın kalbinden göğe uzanır eller.
Ne güle özenir ne laleye boyun eğer,
Kendi gizeminde saklıdır bütün gizemler.
Bir zambak açar sessiz ve mağrur,
Güneş çekilirken dağların ardından,
Bir sükut yayılır usul ve derin .
Arınir kalbimiz dünya derdinden,
Gölgesine sığındığın o ulu çınarın.
Ne bir ses,ne bir sitem, ne de bir telaş,
Gökyüzünün en çekingen mavisiyle,
Bir yaprağın düşüşün deki o ince sesle,
Sessizce yaklaşsam hayatına...
Gürültüye yer vermeden,
İncitmeden kalbinin kıvrımlarıni.
Eylül hazandi hüzündü derken..
Çabuk geçti mevsimden..
Ekim Yağmurları vuruyor pencereme..
Buğulu camlara resmini çiziyorum..
En derin en güzel aşkların..
Sen aşkın en zarif,en saf halisin yasemin,
Seni gören gözler Büyülenmiş gibi.
Gönül bahçesinin eşsiz bir çiçeğisin,
Mest olur yürekler bir rüya gibi.
Bir duruşun yeter ömrü sarmaya ,
Fırtına kopsada kopsun dalımda,
Yaprağım düşsede köküm sendedir.
Dünya bin bir renkle çıksa yoluma,
Gözümün gördüğü renk hep sendedir.
Ne yollar tüketir bu doğru sözü,
Uzakta bir köyün akşam sükutu,
Tütüyor gözümde bir ocak başı.
Dağıtır zihinden her türlü bulutu,
Toprağa can veren yağmurun sesi.
Bir köy çeşmesinin usulca akışı,
Aşık olunca her mevsimi ilkbahar sanır insan..
Papatyalar açar yüreğinde mutluluktan..
Hayat bu ya dikenli yollar çıkarır karşısına..
Sevdiğinin elinden tutamaz eremez vuslata..
Yıllar içinde tükenir yorgun düşer umutlar..
Zaman usulca dokundu dalımıza,
İğde ağaçları döküldü, mevsimler değişti.
Irmaklar sığındı kendi yatağına,
O ilk fırtına dindi, sakinledi sevda.
Bir ceviz gölgesi kadar derin ve sakin,
Biz seninle
Aynı bulutun gözyaşlariydik..
Gökyüzü gürledi şimşekler çaktı..
Ayrı şehirlere yağdık seninle..
Çaresiz bir kalbin gölgesinde..
Aşk ile yanıp yanıp piştim..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!